در تقویم اندیشه اسلامی، نام علامه عبدالحسین امینی فراتر از عنوان نویسنده یا محقق، نمادی از روششناسی نوین در پژوهشهای دینی است. او در عصری که جوامع اسلامی با چالشهای گوناگون هویتی و تقابلهای مذهبی روبهرو بودند، با تألیف دایرةالمعارف سترگ «الغدیر»، نهتنها حقانیت امامت را با استنادات خللناپذیر اهل سنت اثبات کرد، بلکه الگویی از دیپلماسی کتابخانهای و پژوهش متقن بنیان نهاد که تا امروز برای محققان علوم دینی، درسی فراموشنشدنی است.