کد خبر: ۴۳۰۴۰۰۶

تاریخ: ۱۷ شهريور ۱۴۰۴ - ۱۱:۲۹

یادواره شمس قریشی؛ نوای وحدت در کردستان

بیست‌ویکمین یادواره عارف نامی کُرد، سید بهاءالدین شمس قریشی، خالق مولودنامه و معراج‌نامه عطر دل‌انگیز معنویت و شور ایمانی را در جای‌جای کردستان پراکند و قلب‌ها را با نور عشق الهی روشن ساخت.

به گزارش ایکنا از کردستان، همزمان با فرارسیدن ماه پرخیر و برکت ربیع‌الاول و هفته وحدت، سنندج غرق در نغمه‌های آسمانی شد. از هر کوی و برزن، از دل مساجد و تکایا تا خانه‌های ساده مردم، نوای دلنشین مولودی‌خوانی و ضرب آهنگ شورانگیز دف‌ها، سمفونی از عشق و ارادت را در شهر طنین‌انداز می‌کرد. گویی هر ذره از هوای کردستان، از عطر میلاد پیامبر مهربانی‌ها، حضرت محمد(ص)، سرمست شده بود. در اوج این فضای معنوی، بیست‌ویکمین یادواره عارف نامی کُرد، سید بهاءالدین شمس قریشی، نگینی درخشان بر تارک هفته وحدت شد؛ مراسمی که هر سال، روح تازه‌ای به کالبد ایمانی مردم می‌بخشد.

این یادواره که از سال ۱۳۸۳ با نیت خالصانه تقویت وحدت و انسجام بین آحاد مردم کردستان آغاز شده است، امسال نیز در ۱۶ شهریورماه و همزمان با سومین روز از هفته وحدت و ۱۴ ربیع‌الاول، در صحن و سرای پرنور مسجد قبا سنندج برگزار شد. شور و اشتیاق حضور در این محفل روحانی، فراتر از تصور بود.

ساعت‌ها پیش از آغاز رسمی مراسم، مسجد قبا، مملو از جمعیت کثیری از عاشقان و شیفتگان رسول‌الله شده بود؛ مردان و زنان، پیران باوقار و جوانان پرشور، و حتی کودکان خردسال، هر یک با پوشش‌های رنگین و اصیل محلی خود، منظره‌ای بی‌بدیل از ارادت را به نمایش گذاشتند. چشمان بسیاری از حاضران، غرق در اشک شوق و زمزمه‌های دعا بود؛ اشک‌هایی که از عمق جان و به پاس عشق به خاندان نبوت جاری می‌شد و دعاهایی که برای برآورده شدن حاجات و تقرب به درگاه الهی، در فضای مقدس مسجد طنین‌انداز می‌گشت. در این میان، هر قدم و هر نفس، بوی توکل و امید می‌داد.

حجت‌الاسلام عبدالرضا پورذهبی، نماینده ولی فقیه در استان کردستان در سخنرانی خود، با تبریک میلاد رسول مهربانی‌ها، برگزاری چنین مراسماتی را نه تنها موجب تقویت اتحاد مردم، بلکه آن را کلیدی برای گشودن گره‌های فرهنگی و اجتماعی و راهی برای دستیابی به آرامش جمعی برشمرد.

اسعد فرهادی، رئیس حوزه هنری استان کردستان و میزبان اصلی این رویداد عظیم، با تبریک فرارسیدن ماه مولود، به اهمیت بی‌بدیل این یادواره در معرفی و گرامیداشت شخصیت عرفانی و ادبی سید بهاءالدین شمس قریشی پرداخت.

وی با اشاره به اینکه این یادواره گرامیداشت هنرمندی عارف است که با قلم خود، عشق به پیامبر را در دل‌ها زنده نگه داشته است، افزود: سید بهاءالدین شمس قریش، خالق آثار جاودانی چون مولودنامه، معراج‌نامه و شمس‌الغقائد است که اشعار شورانگیز و روح‌بخش او، قرن‌هاست زینت‌بخش محافل مولودی‌خوانی در مناطق کردنشین بوده و نقشی بی‌بدیل در انسجام‌بخشی و رونق این آیین‌های معنوی ایفا کرده است.

جشن بزرگ مولودی‌خوانی، با اجرای مسحورکننده گروه‌های متعدد مولودی‌خوان و دف‌نواز آغاز شد. نوای دلنشین «یا الله یا رسول الله» در فضا موج می‌زد و قلب‌ها را به لرزه درمی‌آورد. لحن حزین اما پرشور مداحان، قصیده‌خوانی‌هایی که زندگینامه پربرکت رسول گرامی اسلام(ص) را روایت می‌کرد، و ریتم عرفانی دف‌ها، فضایی کاملاً روحانی و ملکوتی آفریده بود. اشک شوق از چشمان عاشقان جاری می‌شد و هرکس در این محفل، خود را در آغوش رحمت الهی حس می‌کرد. علاوه بر هنرمندان توانمند کردستانی و تربیت‌شدگان خانقاه‌های عرفانی، حضور دو گروه برجسته از اقلیم کردستان عراق نیز، به غنای فرهنگی و معنوی این مراسم افزوده بود؛ تبادلی از عشق و ارادت که مرزها را در هم می‌نوردید. بخش دیگری از این آیین باشکوه، تجلیل از تعدادی از علمای وارسته و اهل طریقت و عرفان بود که بر جنبه‌های معرفتی و معنوی این گردهمایی تأکید داشت.

حضور پرشور مقامات استانی از جمله نماینده ولی فقیه در کردستان، معاونان سیاسی و اقتصادی استاندار و فرماندار سنندج، نشان از اهمیت ویژه این رویداد در سطوح مدیریتی استان داشت.

این مراسم معنوی، تا پاسی از شب ادامه یافت. بسیاری از مهمانان، تا انتهای برنامه حضور داشتند و در فضایی سرشار از همدلی، برادری و شور عارفانه، بار دیگر ارادت عمیق خود به خاندان نبوت را به جهانیان نشان دادند. یادواره سید بهاءالدین شمس قریشی نه تنها یاد و خاطره یک عارف بزرگ را زنده نگه می‌دارد، بلکه هر سال پرچمدار وحدت و اتحاد در دیار کردستان است؛ رویدادی که به زیبایی هر چه تمام‌تر، عشق و ارادت مردم این منطقه به پیامبر اکرم(ص) و آموزه‌های وحدت‌بخش اسلام را به تصویر می‌کشد. در کردستان، ماه ربیع‌الاول تنها یک ماه تقویمی نیست، بلکه تجلی ماهیتی عرفانی و شاد است؛ ماهی که در آن، خانه‌ها، تکایا و مساجد با ذکر و یاد رسول‌الله و نوای دف، حال و هوایی متفاوت به شهرها و روستاها می‌بخشد و زندگی را با روحی تازه و معنوی، همراه می‌کند. این، نه تنها یک آیین، که یک سبک زندگی است.

ملیحه سیفی